Bloem-logo

Spiritueel realisme

Nieuwsbrief van Anandajay, juni 2017

Door
Decoratie

Dierbare vrienden,

Wat is het weer heerlijk groen overal en wat was het ontluikende voorjaar prachtig! Na mijn verblijf op La Palma om aan mijn boek te werken, is het groen van het Frankental in België overweldigend mooi. Wat staan het Boeddhahuis en mijn huis toch op een prachtige plek! Het is ook mooi om te voelen wat zoveel groen om je heen met je doet. Was de maanden daarvoor vooral de invloed van de Atlantische oceaan die ik daar steeds zie, nu is het de liefdevolle invloed van het groene bos.

Het nieuwe Puja-boek, wat ik op La Palma geschreven heb, is klaar en het was bijzonder om er al die maanden aan te kunnen werken. Verderop in de nieuwsbrief vind je de aankondiging ervan. Ik ben blij dat ik de ruimte heb om me, juist daar waar ik even wat afstand heb van mijn ‘Teachings’, aan het schrijven te kunnen wijden, want het voelt als een diepe boodschap die ik vanuit mijn innerlijk wens te volbrengen. Ik verheug me dan ook nu al weer op het volgende boek dat ik vanaf dit najaar daar weer ga schrijven en dat zal over de Light of Being-Meditatie of -ChakraHealing gaan.

Decoratie

Daarnaast hebben we het afgelopen jaar weer zoveel mooie weken en dagen samen doorgemaakt. Ongelooflijk wat er soms aan harmonie, inzicht en diepgang waar mocht worden en hoe fijn het is dat we samen in zulke andere belevingsgebieden terecht mogen komen om bewust te worden van de diepgang van onszelf en het leven. Naast alle nare en onzekere dingen in het leven is het dan ook zo fijn dat de opening voor de diepgang van het leven groeiende is en steeds meer waar mag worden in onze bijeenkomsten. Er zijn ook weer veranderingen op komst wat betreft mijn manier van werken en vernieuwingen in het aanbod en daar lees je verderop in de brief meer over.

Ik wens jullie weer veel leesplezier met deze brief en wens graag nog iedereen die ook het afgelopen jaar meegewerkt heeft aan het zo gestroomlijnd te laten verlopen van mijn leven, schrijven en werk te bedanken voor al zijn en haar inzet en toewijding. Er is heel veel liefde in voelbaar en de blijdschap die daardoor vrijkomt is een waar levenselixer. Dank jullie wel daarvoor en vol verwachting gaan we door naar het volgende cursusjaar. Maar nu eerst weer deze rijke nieuwsbrief over echtheid, spiritualiteit en realisme en de gewoonheid van het echte en nog veel meer......

Decoratie

Spiritueel realisme

Voor je
zullen steeds de dingen liggen
die nog geregeld moeten worden,
onzeker zijn en aangegaan dienen te worden.

Achter je
zal steeds alles liggen
waar je op de een of andere manier mee
in aanraking bent geweest.

Alleen waar je nu bent
ligt de mogelijkheid om te ontmoeten
en vanuit openheid
Liefde in te ervaren.

De laatste tijd heb ik een sterk gevoel dat het tijd wordt dat spiritueel georiënteerde en geïnteresseerde mensen zich weer verbinden met de realiteit. Spiritualiteit ligt immers niet buiten de realiteit maar is juist een gevoelige laag van de realiteit.

Vanuit de veelvuldig in de maatschappij voorkomende neiging tot oppervlakkigheid is er ook in de wereld van spiritualiteit meer aandacht voor gedrag dan voor echtheid binnengeslopen. De vorm, de middelen, het bijzondere ervan en vooral wat je er mee kunt, is belangrijker geworden dan de van alles ontdane echtheid waar het in het spirituele bewustzijn eigenlijk om gaat.

Menigeen die bij mij een satsang meemaakt, kijkt oftewel kritisch oftewel accepterend naar een man die iets aparts, bijzonders of buitengewoons weet, kan of heeft en daardoor een bepaalde positie binnen het spirituele wereldje heeft. Maar ik, ik voel me gewoon een gevoelig mens, die niet daar zit om iets te willen afleveren of voor een doel opkomt of zijn weten wenst te etaleren. Ik ben naar die bijeenkomst gekomen om met mensen samen te zijn, samen te voelen waar het in het leven over gaat en samen met hen opnieuw het respect voor het gewone en echte aandacht te geven. Ik ben helemaal niet iemand die ervan uitgaat dat die iets kan, heeft of voorstelt, maar wel iemand die door anderen, vanwege zijn manier van zijn en spreken, op de hoogte is gebracht dat hij voor menigeen waardevol kan zijn. Een spiritueel leraar word je immers doordat mensen zeggen dat je hen op dat gebied blijkbaar iets te leren, vertellen of aan te reiken hebt.

Decoratie

Zelf beleef ik dat beeld van die leraar helemaal niet, maar ben ik gewoon iemand die daar zit om te ontmoeten en te spreken over het bijzondere en soms verwarrende contact met het levend zijn, dat ik als mens met al mijn medemensen deel. Ja, ik houd van witte kleding en een witte omgeving omdat die kleur mij openheid geeft en ik nog steeds graag met mijn witte kleding een signaal van vrede uitzend, zoals ik daar ook vroeger mensenlevens mee gered heb in een oorlogssituatie. Ja, ik houd van de oude Indiase cultuur en voel me thuis in hun uitdrukkingswijze en gevoelsbeleving. Ja, ik houd van schoonheid, orde en verfijning om mij heen, waar ik me in op mijn gemak voel. Ja, maar dat is niet om iets te willen laten zien of neerzetten, niet om een statement te maken of me iets aan te meten, maar gewoon omdat het zo bij mij past.

Omdat mensen zelf met hun gedrag, posities en wat anderen van hen vinden bezig zijn, kijken ze ook zo naar spiritueel georiënteerde mensen of leraren en zien dan niet de echtheid erin, maar denken dat zij dan ook bezig zijn met hun image of voorkomen. Gedrag en uiterlijke signalen worden daarmee tot waarden verheven die ze niet in zich dragen, niet in zich hebben. Ook onderling letten leerlingen of cursisten vaak op elkaars gedrag. Wie komt het meest positief, dankbaar, gelukkig, lenig of vrij over, want die is blijkbaar goed bezig.

Decoratie

Maar is dat wel zo of zijn dat allemaal gedragingen en wordt het gewone menselijke in die persoon helemaal niet meer ontmoet? Wat voelt die persoon als die ‘s avonds naar bed gaat en de wereld en zijn gedrag even helemaal loslaat? Hoe ontmoet hij of zij de echtheid of gewoonheid van zichzelf dan? Gaat spiritualiteit er niet juist over dat de echtheid van die gewoonheid dieper doorvoeld, vollediger omarmd en respectvoller aangenomen wordt? Als spiritualiteit over een bijzonder kunnen, bereiken of neerzetten gaat, is het dan niet eenzelfde soort doelgerichtheid en uiterlijke manifestatie als alles waar het ego zijn innerlijke gemis mee probeert te compenseren?

Willen we de realistische echtheid van het leven ontdekken als basis van hoe we harmonisch en verdiepend met onszelf en elkaar om zouden kunnen gaan of willen we via spirituele ontwikkeling nieuwe krachten en misschien daarmee wel nieuwe wapens ontdekken om ons doel te bereiken en aan de realistische gevoeligheid van het menszijn voorbij te komen? Willen we de diepgang en echtheid van de realiteit ontdekken of willen we de realiteit ontvluchten en daarmee ontkennen?

Decoratie

Wat voor een spiritualiteit zoeken we als dat onbewust onze drijfveren zijn? Klopt het beeld wel dat een spiritueel leraar nergens meer last van zou hebben, alles kan verdragen, alleen nog maar uit liefde en vrede bestaat, altijd de ander voor laat gaan, geen angst, pijn of behoefte meer kent et cetera? Of zijn dit fabels, ontstaan vanuit een ego dat zelf graag aan die moeilijkheden voorbij wil zien te komen en in spiritualiteit daartoe een optie denkt te hebben gevonden, in plaats van de diepgang onder die ongewenste gevoelens te ontdekken.

Als spiritualiteit wordt gebruikt om het innerlijke gemis van echtheid te vereffenen door in een fabel terecht te komen, zal dat zeer frustrerend eindigen. Ook als je zo tegen spirituele leraren, meesters of boodschappers aan blijft kijken, zul je geen ontmoeting meemaken en over de gevoelige echtheid van het bestaan heen kijkend, in een affectieve leegte blijven.

Decoratie

Echtheid ontheft je van niets wat tot het leven behoort. Echtheid maakt je eerder gevoeliger dan dat je nergens meer last van zou hebben, maar het maakt je daarbij ook gevoeliger voor je innerlijke licht, dat je een inbedding geeft om aan het leven deel te nemen. Echtheid brengt je in een gewoonheid waar je niets ophoudt en gedrag duidelijk zichtbaar is als een gevolg van je eigenheid, karma en erfelijkheid. Echtheid stelt niets voor, maar heeft wel waarde en die waarde is afhankelijk van je openheid, omdat waarde alleen gevoeld kan worden en gevoel wordt bepaald door de openheid van je ervaringsruimte.

Echtheid laat je voelen dat je gewoon een sensitief en aandoenlijk mens bent, gewoon en niet groter dan wat het is. Gewoon en echt is dat wat je elke avond weer mag voelen als je in bed alles aflegt, alsof je elke avond sterft voor de opmaak en gaat rusten in je echtheid. Dan voel je wat echtheid is. Hoe dieper je daarvoor open staat, hoe dieper je in contact komt met de spirituele waarden van die realiteit, van de realiteit die jij bent, van het leven dat jij bent.

Decoratie

En in die naakte echtheid zit ik ook voor groepen, waarvan menigeen soms heel anders naar mij kijkt. Dan voel ik dat ze mijn en hun eigen echtheid niet kennen, niet zoeken, niet willen ontmoeten, maar op zoek zijn naar het bijzondere, aparte en verlossende. Dan voel ik hoe pijnlijk die teleurstelling steeds weer voor hen moet zijn, want die verlossing bestaat niet, ook niet via spirituele gedragingen, kennis of vermogens.

Je gewoonheid, je menszijn kun je uiteindelijk niet achterlaten, want iedereen sterft een keer en op zo’n moment ‘moet’ je daar weer naar terug. Ieder mens moet alles wat onecht is weer afleggen voordat hij sterft, voordat hij gaat. Waarom zou je tijdens je leven die echtheid verlaten, haar via spiritualiteit proberen te vinden in bijzonderheden en tegen de tijd dat je deze wereld weer gaat verlaten erin terugkomen om te voelen dat ze de gehele tijd bij je was. De realiteit van wat je gewoonweg bent, kun je niet ontvluchten. Spiritualiteit ligt niet buiten de realiteit, maar is juist die gevoelige laag van deze vaak nog niet diep genoeg verstane realiteit, waarin jij mens bent. Daarom attendeer ik je graag op de waarde van spiritueel realisme, misschien herken je het en kan het iets betekenen voor jou en voor je relatie met mij, met het leven, en in de relatie van mens tot mens.

Decoratie

Ten-slotte

Decoratie

Spiritueel leven

Lieve vrienden,

Vaak wordt er gesproken over een spirituele manier van leven, maar wat is spiritueel leven, waar het bij The Light of Being ook vaak over gaat, eigenlijk? Natuurlijk gaat het over een levenswijze waar meer dan alleen de oppervlakte een rol speelt, maar waarom, hoe dan en maakt dat je dan een beter mens?

In het kader van mijn brief over spiritueel realisme is het belangrijk om aan te geven dat spiritueel leven in ieder geval niet een proces naar een levenswijze is, waarbij je boven alle feitelijkheden van het leven uit kunt stijgen. Het is ook niet het proces naar heelheid, zoals menigeen het graag ziet. Als spiritueel leven een proces naar heelheid zou zijn, benadruk je de gehele tijd dat je die heelheid niet hebt, voelt of bent, en dat werkt deprimerend.

Decoratie

Bezig zijn met worden, benadrukt sowieso de gehele tijd die dingen die je steeds maar niet bent of voelt. Spiritueel leven is veel meer het vanaf nu leven met dat wat er aan waarde, menszijn en heelheid in je ervaarbaar is. Natuurlijk is heelheid niet altijd zo vrij te ervaren als dat je zou wensen, maar dat wil niet zeggen dat ze er niet is.

Daarom is een belangrijk aspect van spiritueel leven dat je je steeds weer opent voor de echtheid, heelheid en waarde zoals die op dit moment in je ervaarbaar is, in plaats van dat je ervan uitgaat dat je die nog moet zien te vinden of bereiken. Daarmee zou je immers alleen maar je ego als touroperator en je gemis van heelheid als onaangenaam hongergevoel aanspreken. Spiritueel leven gaat niet over de reis naar het beloofde land, maar over het verzorgen van dat wat jij aan waarheid, echtheid en heelheid in jouw leven ervaart. Het gaat dus ook niet over wat je van dat wat je op dat gebied in jezelf aantreft, vindt.

Decoratie

Juist door de energieën van verzorging, toewijding, devotie, aandacht, weer toe te laten en te laten stromen, zal je merken dat de gewoontelagen van je bewustzijn zich openen en de eronder liggende en op liefde reagerende lagen van heelheid en harmonie steeds duidelijker op de voorgrond komen en ervaarbaar zijn.

Spiritueel leven gaat dan ook over het licht van het zijn en niet over het licht van het worden. Het gaat over leven in openheid en niet over het bereiken van verlichting. Spiritueel leven gaat over genegenheid door inzicht en niet over succes door inzicht. Spiritueel leven is leven in de openheid voor de beleving van heelheid, niet over het hebben en vasthouden van heelheid.

Decoratie

Deze heelheidsbeleving is er altijd als je als mens even ophoudt met geconcentreerd te zijn op fragmenten en weer ontvankelijk mag zijn. In ontvankelijkheid laat je immers weer alles tegelijkertijd in je beleving toe en wordt alles in en van je weer aangeraakt en daardoor sensitief en ervaarbaar. Door alles tegelijkertijd toe te laten kun je het niet meer volgen en duiden en dat maakt je mentaal vrij en gevoelsmatig open.

Hoe opener je voor die heelheid, die aan alles ten grondslag ligt, mag zijn, hoe meer je gaat ervaren dat die heelheid een middelpunt heeft, dat je je ziel of existentiewaarde zou kunnen noemen. En hoe meer je je daarvoor opent, des te duidelijker word je je ervan bewust dat deze bron de bron van je geluk is.

Decoratie

Spiritueel leven is het leven met deze bron, die niets van het leven verbloemd of onwaar maakt, maar alles inbedt met waarde, volheid en essentie. Het blijft echter altijd zo, dat het aan jou is of je daarmee samenleeft in plaats van enkel te weten dat dat zo is. Dit verschil is juist dat verschil tussen echte openheid en intellectuele openheid, tussen gevoelsmatig toegankelijk zijn of voelen dat je daarnaartoe wilt, tussen ontvankelijkheid in plaats van doelgericht of tussen relationeel zijn in plaats van functioneel te blijven.

In dat proces naar leren leven in die openheid hoop ik jullie te mogen blijven begeleiden om zo de bijzonderheid van de spirituele waarde van het leven te mogen blijven aanreiken.

Ik wens jullie een fijne zomer en zie jullie graag weer in België of in september.

In love,

Anandajay

Anandajay

Moge je je steeds weer en steeds opnieuw openen voor de ware inhoud achter de vorm van de materie, waarin zowel bezieling als eeuwige liefde op jou liggen te wachten.

Anandajay