Bloem

Leven in het licht

Nieuwsbrief van Anandajay, oktober 2010

Door
Decoratie

Dierbare vrienden,

Als er zoveel mensen in het Licht wensen te leven en er zoveel boeken zijn over het Licht en er zoveel mensen zijn die over het Licht vertellen en anderen daarin begeleiden, waarom zijn dan nog zo veel mensen bij dat Licht vandaan? Omdat deze vraag ook jou aangaat, nodig ik je uit mijn hand aan te nemen en je mee te laten nemen door de waarheden van dit levensgebied.

Alle religieuze, spirituele en esoterische benaderingen hebben het over het Licht, maar onder deze noemers verbreidt zich vaak meer mist dan Licht. Ook zijn we elke dag onder invloed van en in contact met het licht en we weten dat er zonder dat licht geen leven is. Dat is met bewustzijnslicht niet anders. Zonder het licht van bewustwording en innerlijke straling raakt immers de geest dood en de ziel verloren.

Licht maakt dingen zichtbaar en verandert daarmee onze werkelijkheid. Pas als de bloemknop is open gegaan, wordt de waarheid van de bloem in het licht zichtbaar en kan daar op geantwoord worden. Pas als de nectar van de bloem naar buiten stroomt, wordt de essentie van de bloem in het licht zichtbaar en kan daar op geantwoord worden. Pas als de bloem verweert en vergaat, wordt de vergankelijkheid van het leven in het licht zichtbaar en kan daar op geantwoord worden.

Decoratie

Dat achter de bloemknop een bloem van bijzondere schoonheid zit, dat achter die schoonheid delicate goudlichtende nectar zit en dat achter al deze schoonheid vergankelijkheid de waarheid is, is van elementaire betekenis voor de mens die dit door het licht dat er bij mocht, ziet en die diezelfde levensprincipes, door het bewustzijnslicht dat er bij mocht komen, in zichzelf herkent. Juist dit zien in zowel het feitelijke- als het bewustzijnslicht zet je aan tot ontwikkeling en groei, als gevolg van jouw antwoorden.

Zonder licht zouden we niets zien, inzien of doorzien. Zonder zien zouden we niet bewust worden en nieuwe waarheden ontdekken. Zonder bewustwording zouden we niet veranderen en evolueren. Zonder verandering zou dat wat we zijn zich niet kunnen ontplooien. Zonder ons te ontplooien komt dat wat achter ‘dat wat we nu zijn’ ligt niet te voorschijn. Zonder dat te voorschijn kan komen wat onder de oppervlakte ligt, kennen we onze waarheid niet. Zonder het kennen van onze waarheid, schatten we onszelf niet op de juiste waarde. Zonder het ervaren van onze echte waarde, zullen we inadequaat op onszelf en anderen antwoorden. Zonder adequaat te antwoorden op ons mens zijn en het leven gaan we aan haar essentie voorbij. Zonder het eren van de essentie van iets, blijft het contact ermee onvervullend Zonder vervulling voelt het leven niet waardevol. Zonder waardegevoel lijkt het leven zinloos. Zonder zingeving leef je in het donker. Zonder Licht gaan we dood.

Decoratie

Waarom dan toch leven we niet in het Licht? Deze vraag moet eigenlijk zijn: waarom willen we niet zien? Het is immers het zien waar we voor terugdeinzen of is het onze reactie op wat we zien, die ons doet terugdeinzen? In het donker kun je nog diverse ideeën hebben over wat de werkelijkheid is, maar als het licht aangaat zie je pas hoe je werkelijkheid echt is. Zeker als er erg veel licht is, is er geen enkele persoonlijke interpretatie meer mogelijk. Als je ziet wat echt is, kun je niet meer recht praten wat krom is. Het is dus de vraag of je dat wat je ziet ook echt volledig en helemaal ziet. Met andere woorden: zie je vanuit openheid of kijk je vanuit je ego?

Als je vanuit je ego kijkt, zul je alleen maar gericht zijn op dat wat je wel of niet bevalt. Het ego is geen liefhebber van licht en inzien. Het heeft een hekel aan nieuwe dingen die nog niet onder zijn controle zijn gebracht en het heeft altijd moeite met een andere werkelijkheid dan die het gedacht en gehoopt had. Het ego heeft geen belang bij de revolutionaire krachten van het bewustzijnslicht en de straling van de ziel en doet op zo een moment dan ook liever het licht weer uit om zich in de donkerte weer met de beperking van het haar bekende bezig te houden.

Decoratie

Als je echter, vanuit verlangen naar de waarde van het innerlijke licht, ziet wat door dat licht zichtbaar wordt, geeft dat je een voelende openheid in het zien. Dan is zien het begin van het bewust worden van wat voorbij dat ligt wat je al kent. Dan ben je bereid om de onbekende bloem uit de knop te zien komen, om de mysterieuze goudlichtende nectar uit de volbloeide bloem te zien stromen, om de vergankelijkheid van het leven achter haar schoonheid te ontwaren, om het diepere levenslicht achter de vergankelijkheid te zien schijnen.

Dan verheug je je om in het licht te kunnen lopen zonder te struikelen over de onhelderheden van de donkerte. Dan geeft je verlangen je de levensmoed om deze veranderingsprocessen aan te gaan en er de zegeningen van te ervaren, ook al is niet elke beweging daarvan voor het ego prettig en geruststellend.

In dat open zien is het licht je vriend en voel je dat de openheid voor het licht en alles wat erdoor zichtbaar wordt een antwoord is op je verlangen naar de essentie van het leven en jezelf. Alleen door het licht steeds weer toe te laten en aan te nemen zet zich de bewustwording in beweging en kan dat wat onder de oppervlakte al aanwezig is, meer en meer te voorschijn komen als de zich ontplooiende werkelijkheid van dat wat jij als levend wezen bent.

Decoratie

Als je, vanuit je verlangen naar echtheid, bereid bent met en in dat licht te gaan leven, zul je ontdekken dat uit de knop, waar je grotendeels in het donker leefde, bloembladeren beginnen te ontspringen die een immens veranderingsproces aanduiden. Als je, vanuit je verlangen naar echtheid, leeft met en in dat veranderingsproces, zul je ervaren hoe elk deel van dat veranderingsproces je meer en meer laat gaan stralen als de bloem die je bent. Als je, vanuit je verlangen naar echtheid, leeft met en in dat stralen, zul je iets essentieels in je voelen opengaan en zal liefde, als de nectar van je ziel, je leven een diepgaande waarde geven.

Dan voel je dat het volgen van je verlangen naar echtheid je het licht gaf dat jou de weg toonde van bewustwording en openbaring naar de ziel die je ooit kwijt dacht te zijn geraakt, maar die in de donkerte van je onbewuste, van het onbekende, van het slapende, onherkenbaar bleef uit gebrek aan licht.

Vanuit die donkerte heeft de ziel echter wel steeds signalen naar je gestuurd om in het licht te mogen komen. Signalen in de vorm van je ontroostbare verlangen naar echtheid, wezenlijkheid en vervulling. Signalen die je de moed hebben gegeven het licht aan te laten gaan, ondanks wat je daardoor allemaal zag. Signalen die je hebben aangezet om je met het licht te bevrienden en er intiemer mee te worden. Signalen vanuit het innerlijke Licht van de ziel, waardoor je van het licht ging houden.

Decoratie

Leven in het Licht is leven vanuit het verlangen dit innerlijke Licht en haar uit de donkerte komende signalen van weemoed en heimwee te beantwoorden door elke vorm van verlichting als een ‘dichter bij de ziel komen’ toe te laten. Of dat toelaten van het licht nou resulteert in ontluiken, het tot bloei komen of door liefde, de nectar van de ziel, vervuld te worden.

Al deze veranderingsprocessen als gevolg van het zien en inzien door licht zullen, vanuit het niet te bevredigende verlangen naar de ziel, steeds weer opnieuw aangegaan worden, om zo de relatie met de ziel en haar essentiële Licht steeds vollediger te laten worden.

Wie door al deze bereidheid en haar vervullende openbaringen steeds inniger met het Licht is gaan leven, is niet meer bang voor de vergankelijkheid van zijn mens zijn. Want hij voelt dat alle schoonheid van het leven weliswaar vergankelijk is, maar dat het pure Licht altijd aanwezig is om ons weer op te vangen in de puurheid van het bestaan, in de puurheid van het Zijn.

Decoratie

Zoals nectar de essentie is van de bloem, zo is liefde de nectar, de essentie van de ziel. Maar alleen puur wit licht laat ons dit alles zien. In haar komen en gaan alle veranderingen. Uit haar komen alle veranderingen te voorschijn en in haar worden ze ook weer opgevangen. Puur wit licht is het licht dat ons laat zien wat er is, zowel om ons heen als in onszelf.

Puur wit licht, is het levenslicht dat er altijd is, ook al is een bepaald deel van de aarde er vandaan gedraaid. Puur wit licht is ook het bewustzijnlicht dat er altijd is, ook al is onze aandacht er vandaan gedraaid. Puur wit licht is het licht van aanwezigheid. Leven in het Licht is leven in het pure witte licht van aanwezigheid is leven in het pure witte Licht van het Zijn.

Anandajay

Decoratie

Ten-slotte

Bevrijding

Verheug jij je ook zo op vrijheid en innerlijke bevrijding? Voel jij ook hoe groot je verlangen naar innerlijke bevrijding is? Je verlangen naar het ontlast zijn van zwaarte en begrenzing? Naar een leven vanuit innerlijke waarde? Ik hoop van wel, want zo is het ook bedoeld. Het verlangen naar bevrijding is de natuurlijke drang om gelukkig en vreugdevol te zijn, want in geluk voelen we weer wat onze essentie is. Maar, ervaren we bevrijding wel altijd als vreugdevol?

Als je naar innerlijke bevrijding verlangt, verlang je naar het wegvallen van alle vormen van scheiding en begrenzing in jezelf. Ook naar het wegvallen van de scheiding tussen het donkere en lichte in jou. Dan verlang je ernaar dat wat aan inhoud nog onbewust is meer in het bewuste mag komen, dat je innerlijke beleving en je echtheid meer aan de oppervlakte mogen komen en dat de ziel meer in de ruimte mag komen, waar doorgaans het ego alles bepaalt.

Vanuit het verlangen om ook innerlijkheid, echtheid of bezieling weer helemaal in je leven toe te laten en daardoor weer volledig te worden, zet je je dan in om vanuit de oppervlakte de diepte in te gaan. Op zoek naar die heelmakende waarden. Dit gebeurt zo vanzelfsprekend dat jij je er daarbij niet bewust van bent dat op deze wijze het ego op zoek gaat naar de ziel.

Decoratie

Als het ego op zoek gaat naar het innerlijke, laat je het innerlijke niet in de ruimte komen waar je je nu bevindt, maar ga je met een zaklantaarn het donker in, in de hoop de waarde van het innerlijke, van de ziel, daar te kunnen vinden en halen. Dan laat je je niet bevrijden, maar probeer je op visite te gaan bij datgene wat je mogelijk zou kunnen bevrijden.

Als je dan bij de ziel op visite bent, voel je weliswaar hoe helend en vrij het daar is, maar je moet weer terug, want je leeft als mens in de wereld van feiten en tastbaarheid. Natuurlijk bevestigt zo’n bezoekje, dat als een moment van meditatie of verinnerlijking voelt, het bestaan van de ziel of van innerlijke waarde, maar het laat je ook bewust worden van dat je die kwaliteit waar je zo naar verlangt, in je oppervlakte of gewoontebestaan mist.

Menigeen treurt dan om dit gemis en vervalt daardoor in lijdzaamheid. Het verlangen naar bevrijding, dat in iedereen aanwezig is, kan door dat gemis ook sterker worden en uiteindelijk zo sterk worden, dat je bewust wordt dat het helemaal geen zin heeft dat het ego er steeds op visite gaat om er even aan te ruiken, maar dat je, zo sterk verlangend, de bereidheid voelt om die innerlijke kwaliteit helemaal toe te gaan laten in al die gebieden die zo naar bevrijding verlangen.

Decoratie

Vanaf dat moment treedt er een ware verandering in je op, want je beseft dat je je alleen maar tot in je oppervlakte hoeft te openen, en bereid hoeft te zijn om bevrijding in jou te laten plaatsvinden, in jou waar te laten worden.

Zolang je namelijk actief iets blijft ondernemen om tot vrijheid te komen of om bevrijding te vinden, is datgene wat dat onderneemt, jij zelf dus, niet open om die innerlijke kwaliteit in zich toe te laten. Datgene wat het diepst naar bevrijding verlangt, jij zelf, kan dan niet bevrijd worden. Telkens als jij je inzet en iets onderneemt, ben jij door je betrokken inspanning volledige bezet en ontoegankelijk om bevrijding te ontvangen en in je waar te laten worden. Je bent immers de leider van de tocht, de architect van het project, de gebruiker van je gereedschappen (vaardigheden), de aanvoerder op het strijdveld.

Als je dat echter doorziet en daardoor voelt dat niet de jij die aanvoert, maar de jij die zichzelf voelt, verlangt naar bevrijding, dan voel je dat het er om gaat die innerlijke waarde juist ook in jou toe te laten. Dan onderneem je niets meer met je gereedschappen en voer je geen campagne meer aan, maar laat je vanuit je diepe verlangen alles wat met innerlijkheid, bezieling en echtheid te maken heeft ongeremd in jou, in je zelf, toe. Zolang je een strijder blijft, ben je nog aan het proberen om de ziel op de een of andere manier te bereiken en buit te maken, maar daar waar je werkelijk voelt dat jijzelf degene bent die het sterkst naar bevrijding verlangt, laat je elke inspanning los en laat je het bevrijdende naar jou toe en tot overal in jou komen.

Decoratie

Laat daarom het verlangen naar bevrijding je leiden, zodat alle innerlijke waarde vanuit het verborgene tot in het bestaande en zichtbare mag komen. Daar kun je dus niet actief iets voor ondernemen, maar je kunt wel ruimte geven, zodat er iets kan en mag plaatsvinden. Ik nodig je dan ook uit om alles wat aan echtheid, bezieling of innerlijkheid in je diepte aanwezig is tot in jou toe te laten. Alles.

De innerlijke waarde van de echtheid en bezieling in jou verlangt er net zo intens naar om zich bij de tastbare feitelijkheid van je menszijn te voegen, dan dat jij verlangt naar innerlijke bevrijding. De innerlijke waarde die dan wordt toegelaten, heeft een helende invloed op de begrensde krampachtigheid of ongerijptheid van dat waar het in wordt toegelaten.

Dit verwarmd worden door deze innerlijke waarde en het daardoor vanzelf aan de kant gaan van vernauwing en strijd is de ware bevrijding waar je naar verlangde en die je nu eindelijk in je toelaat. Zolang als je dit proces de ruimte geeft om plaats te vinden en je de heilzame werking ervan ervaart, voel je een grote vreugde en dankbaarheid voor deze van binnenuit komende vredige bevrijding.

Decoratie

Als je echter de strijder die daardoor vanzelf aan de kant ging, alle donkerte die daardoor vanzelf verdween, alle hardheid die daardoor vanzelf verzachtte en alle gereedschappen die daardoor vanzelf overbodig werden als een verliezen van je houvast ervaart en je bang wordt dat je zo je vertrouwde stabiliteit kwijt raakt, zou je de bevrijding die zonet plaatsvond wel eens een krachtig halt toe kunnen roepen.

Door de innerlijke waarde, waar je zo naar verlangde, even helemaal in de oppervlakte van je bestaan toe te laten, kan je overlevingsprincipe zich onderuitgehaald voelen. Niet alleen omdat je overlevingsprincipe erdoor verzachtte en dat interpreteert als ontkracht en verzwakt raken, maar ook omdat, door het toelaten van innerlijke waarde en haar volheid, plotseling heel duidelijk ervaarbaar wordt hoe verkrampt, behoeftig of onharmonieus je gewoontegedrag was geworden, vanuit het gemis van die echtheid en innerlijke volheid.

Als op zo’n moment de vreugde van het bevrijd zijn overschaduwd wordt door het oordeel dat je dan over je gewoontegedrag hebt, dan wijs je jezelf op dat moment af. Door die afwijzing, pak je met beide handen de strijder, architect, ondernemer, kortom het ego, weer helemaal vast en degradeer je de bevrijdingsbeleving van daarnet tot een af te weren aanval op je stabiliteit. Het vreugdevolle feest van bevrijd voelen is dan omgeslagen in een levensbedreiging en zo verliezen we de vreugde van de bevrijding waar we zo naar verlangden volledig uit het oog.

Decoratie

De vreugdevolle gevoelens van de zo verlangde bevrijding worden dan overschaduwd door gevoelens van angst voor het verlies van stabiliteit. Bevrijding en het verlangen ernaar, krijgen dan een negatieve reputatie. Bevrijding, dat wat ons weer vervulling en volheid zou brengen, wordt zo ongemerkt tot iets wat ons beangstigt en daardoor ons verlangen ernaar ondermijnt en onze wens tot ontwaken en vrij zijn tempert door ons in het onbewuste en lijdende terug te duwen. Hoe sterk heb jij je verlangen naar bevrijding en vervulling al laten temperen uit angst om in die openheid en vrijheid jouw ontstane tekorten en beperkingen onder ogen te moeten zien?

Bevrijding zal niet plaatsvinden zonder vanuit de pijn van gevangenschap er naar te verlangen. Bevrijding vindt alleen dan plaats, als de beklemming van gevangenschap en het bijna ondraaglijke gemis aan de echtheid en volheid je de moed geven om je voor nieuwe aspecten van je werkelijkheid te openen. Op de momenten dat je verrijking van de nieuwe mogelijkheden ziet en voelt, word je je echter tegelijkertijd ook bewust van de beperktheid van de ‘oude’ gewoonten. Bevrijding kan dan ook niet plaatsvinden zonder bewust te worden van waar je, voor het bevrijd zijn, in gevangen zat.

Wie echter op het moment van bevrijding vooral terugkijkt naar de periode van gevangenschap, verdwijnt in een sentiment en neemt niet aan het bevrijd zijn deel. Wie zich op het moment van bevrijding vooral schaamt over hoe hij is geworden als gevolg van wat hij heeft moeten missen, vervalt in zelfmedelijden en neemt niet aan het bevrijd zijn deel.

Decoratie

Maar wie op het moment van bevrijding, die vrijheid proeft en voelt dat dat is waar hij steeds naar verlangde, zal zo’n toestroom van vreugde, kracht en nog meer verlangen voelen, dat hij daardoor, boven alle oordelen en schaamte uit, de vervullende volheid en liefde van zijn innerlijke waarde voelt. Hij voelt dan dat dat de kwaliteit is, die precies de richting aangeeft in welke hij zich, aan alle beperkingen van zijn mens zijn voorbij, verder wenst te ontwikkelen. Hij voelt dan dat zijn verlangen naar vrijheid, liefde en volheid altijd de enige, echte en betrouwbare leidraad was, is en zal zijn.

Bevrijding, het verlangen om te leven in de volheid van innerlijke en bezielde echtheid is de grootste vreugde die een mens kan overkomen. Ze haalt de pijnlijke polariteiten uit je oordelende waarneming weg en vult je vanuit de diepte van je bestaan met licht, liefde en met de vrije vrede van je innerlijke Zijn.

In love, en tot de volgende keer,

Anandajay

Anandajay